Rezydenci 2014

JANEK KOCHANOWSKI I LESZEK BZDYL

LAURA LEISH

MARIA KWIECIEŃ

FUNDACJA ORBIS TERTIUS

 
 

Leszek Bzdyl − tancerz, aktor, choreograf, reżyser, założyciel i dyrektor artystyczny Teatru Dada von Bzdülöw, który założył z Katarzyną Chmielewską w 1993 roku. Na zawodowej scenie teatralnej jest aktywny od 1987 roku. Jest autorem choreografii dla ponad 50 przedstawień dramatycznych. Od 1990 twórca prowadzi warsztaty teatralne i lekcje tańca w całej Polsce oraz za granicą w takich krajach, jak: Czechy, Francja, Finlandia, Niemcy, Szwecja, Wielka, USA, Zimbabwe.

Jan Kochanowski - aktor, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu na wydziale aktorskim.     W latach 1990-1992 pracował w Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze. Jeden z założycieli Teatru Cinema, od 1992 roku w podstawowym składzie aktorskim zespołu. Bierze udział we wszystkich spektaklach, międzynarodowych projektach i realizacjach telewizyjnych Teatru Cinema Laureat: "Brązowej Iglicy"-1992, "Srebrnego Kluczyka" - 2000, a także Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Eksperymentalnych w Kairze za najlepszą pracę zespołową w spektaklu "Dong" - 2000. Współpracuje z wrocławskim Współczesnym Teatrem Pantomimy. Prowadzi warsztaty teatralne z pantomimy i ruchu scenicznego w kraju i za granicą.

Baśnie z mchu i liszaja

Kochanowski i Bzdyl, twórcy teatrów Cinema i Dada von Bzdulöw, spotykają się pod auspicjami popularnego słowa "mix", zdecydowanie rezygnując jednak z przedrostka "re". Bazując na jednym z dzieł włoskiego fantasty, Italo Calvino, postanawiają opowiedzieć wszystko, co tylko da się opowiedzieć, dając jednocześnie szansę, żeby opowiedziało się to coś, co opowiedzieć się nie da.

W dziele twórców, Kochanowskiego i Bzdyla, role główne będą przynależne zapodzianym co nieco ciałom i myślom krążącym po niezidentyfikowanych trajektoriach.

REŻYSERIA: Kochanowski i Bzdyl
DRAMATURGIA: Kochanowski i Bzdyl
SCENOGRAFIA: Kochanowski i Bzdyl
CHOREOGRAFIA: Kochanowski i Bzdyl
MUZYKA: Kochanowski i Bzdyl
WYKONANIE: Kochanowski i Bzdyl
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 13.03.2014 

 
 

Ewa Kaczmarek – aktorka i scenarzystka urodzona w Poznaniu i związana z tutejszym środowiskiem artystycznym. W dorobku ma ponad 30 ról teatralnych i filmowych oraz kilkaset spektakli, zagranych na międzynarodowych festiwalach w Polsce i za granicą. Projekty,które realizuje, cechuje ważna tematyka i nastawienie na eksperymentalną formę. Od ponad 10 lat współtworzy wraz z Wojciechem Wińskim Teatr Usta Usta Republika, eksplorując nieteatralne przestrzenie i rozmaite teatralne wymiary. Jest autorką scenariuszy m.in. takich przedstawień, jak „Ambasada", „777", „Glosolalia", „Radioaktywni", „Stream", „Ukryte", „Uczta" czy „Procesy".

Swoją sceniczną drogę zaczynała od teatru plenerowego, współpracując przez kilka lat z Teatrem Biuro Podróży. Dziś poznańskiej publiczności znana jest – poza realizacjami Usta Usta – również ze wspólnych występów >z Grupą Julii Sytuacje czy Teatrem Automaton. Na Scenie Roboczej pojawiła się w ubiegłym roku, zyskując uznanie brawurowym wykonaniem monodramu „White Rabbit, Red Rabbit", międzynarodowego projektu autorstwa Nassima Soleimanpoura.

ANTYWESTERN

Świat dawno się przeterminował, ale wciąż nie chce się skończyć. Trudno w nim o heroiczne gesty i o ludzi z charakterem – westernowo twardych, szlachetnych i szorstkich. Gdy umierają serca, nie rodzą się bohaterowie, ale może wciąż jeszcze istnieje potrzeba opowieści o nich. Antywestern to historia gorzka i przewrotna. Kino wielkiej przygody zamknięte w formie kameralnego spektaklu i kobieta w typowo męskiej roli – gotowa na wszystko, bezpardonowo zmagająca się z rzeczywistością. Czym zakończy się jej pojedynek ze sobą i światem? Warto się przekonać. W końcu wszyscy żyjemy dziś na bardzo dzikim zachodzie.

SCENARIUSZ I REŻYSERIA: Ewa Kaczmarek
WYSTĘPUJĄ: Laura Leish, Wojciech Wiński, Piotr Zawadzki
KOSTIUMY: Idalia Mantas
MUZYKA: Adam Brzozowski
VIDEO: Maciej Domagalski
MOTYW GRAFICZNY: Anna Olszewska
WSPÓŁPRACA ARTYSTYCZNA: Artur Szych
WSPÓŁPRACA CHOREOGRAFICZNA: Ewa Sobiak
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej Scena Robocza
PREMIERA: 25.06.2014

 
 

Maria Kwiecień – ur. 1980, absolwentka Wydziału Reżyserii krakowskiej PWST. Jej realizacje sceniczne i projekty performatywne bazują na bardzo różnorodnym materiale literackim – od Elfriede Jelinek (Dramaty Księżniczek, Teatr Dramatyczny M. St. Warszawy 2008), przez dziecięce wyliczanki (Najpiękniejsza na świecie piosenka, Laboratorium Dramatu, 2010) teksty poetyckie (Wielka Elegia, Galeria MiTo, 2011) po dramat antyczny (Trojanki, NeTTheathre, 2014). Jednak wszystkie dotyczą relacji rodzinnych i ich przełożenia na więzi społeczne, zależności pomiędzy patrzeniem i uczestnictwem, oraz pytań o możliwość powtórzenia.

Laureatka konkursu rezydencyjnego NOWA GENERACJA.

Reżyserka ma dwa koty i mieszka w Warszawie. W planach ma inscenizację Burzy Szekspira i przebiegnięcie maratonu. Czuje się w połowie drogi. 

Świętych obcowanie

Rozegzaltowana dziewczyna na granicy psychozy, dwaj nieodpępowieni mężczyźni szamoczący się na matczynej smyczy, sfrustrowany artysta, ochrzczony Żyd, trzej bezimienni schizmatycy - to nasi bohaterowie. Trochę dzieci, trochę duchy, a trochę wariaci. Nasi święci polscy, obcujący ze sobą, z nami, z wami w przestrzeni roztrzaskanej wspólnoty, pogruchotanych symboli, przenicowanych mitów. W tym dzikim, radioaktywnym, kipiącym życiem pejzażu, którym jest współczesna duchowość.

Która właśnie się kończy.
Która właśnie się rodzi.

SCENARIUSZ I REŻYSERIA: Maria Kwiecień
SCENOGRAFIA I KOSTIUMY: Anna Gołdanowska
WYSTĘPUJĄ: Kinga Kaczor, Philippe Chauvin, Miron Jagnewski, Piotr Misztela, Dominik Stroka
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 5.09.2014

 

 
 

Lech Raczak - urodzony w 1946. Reżyser, dramaturg, autor scenariuszy teatralnych, teatrolog. Współzałożyciel Teatru Ósmego Dnia (1964), w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych kierownik artystyczny i reżyser wszystkich przedstawień tego zespołu. W latach 1995-98 dyrektor artystyczny Teatru Polskiego w Poznaniu, od 1993 do 2012 był też dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Malta" w Poznaniu; od 2003 jest wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w Poznaniu. Współpracował jako reżyser z niezależnymi zespołami w Polsce (Sekta, Asocjacja 2006, przedstawienia dla Centrum Kultury Zamek i Festiwalu Malta) i we Włoszech (Basho w Modenie, Arca w Katanii, Aenigma w Urbino, Uqbar w Weronie). Reżyseruje w teatrach dramatycznych (Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Aleksandra Fredry w Gnieźnie, Teatr Studio w Warszawie, Teatr Miniatura w Gdańsku, Wrocławski Teatr Współczesny, Teatr Nowy w Łodzi i Teatr Heleny Modrzejewskiej w Legnicy). Łącznie wyreżyserował prawie 70 przedstawień, jest autorem scenariuszy większości z nich. Kilka przedstawień L. Raczaka zostało zarejestrowanych dla telewizji. Teksty teatrologiczne publikowane były w Polsce, USA, we Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. W roku 2012 ukazała się trzytomowa edycja „Pism teatralnych".

Ach... żyliśmy.
Hommage dla Kantora i TÓD

Pamięć.
Teatr istnieje dzięki pamięci: jego forma materialna – przedstawienie – trwa, a raczej kotłuje się, wrze zaledwie przez kilkadziesiąt minut, choć jego strzępy, rozbłyski mogą nam towarzyszyć przez całe życie. Klasyczny teatr od wieków istnieje dzięki literaturze dramatycznej - ta pamięć teatru zapisana jest w książkach i ciągle odnawiana przez kolejne inscenizacje; paradoksalnie niezmienny kanon jest dla teatru dramatycznego źródłem odnowy języka i ekspresji.
Cóż więc z perspektywami rozwoju teatru alternatywnego, który odrzuca literaturę, neguje dramaturgię jako niezbędny impuls dla twórczości? Czy nie pozbawia się w ten sposób istotnej płaszczyzny porównawczej, punktów odniesienia niezbędnych dla własnej samoświadomości i rozwoju? W jaki sposób może ocalać i pielęgnować żywą pamięć o sobie samym? Może powinien – choćby rzadko – wracać do ułomnej biologicznej pamięci,wspomaganej istniejącymi szczątkami materialnej dokumentacji (zapisy, notatki, zdjęcia,fragmenty filmów) by przetwarzać wspomnienia o dawnych dokonaniach?Być może z tych powodów w polskim teatrze alternatywnym zaistniała ostatnio seria przedstawień nawiązująca do historycznych dzieł – ich remake'ów (które ja wolałbym nazywać używanym w ubiegłym wieku francuskim słowem hommage, w którym zawiera się i wysiłek rekonstrukcji i reinterpretacji, i hołd).

Lech Raczak

Reżyseria i scenariusz: Lech Raczak
Aktorzy: Daria Anfelli, Małgorzta Walas-Antoniello, Adam Wojda
Światło i video: Krzysztof Urban
Premiera: 03.12.2014
Produkacja: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA

wykorzystano teksty Czesława Miłosza i Lecha Raczaka; cytuje się fragment wiersza Fryderyka Hoelderlina

piosenka z muzyką Katarzyny Klebby; wykorzystano fragment „Reguiem" W.A. Mozarta