Rezydenci 2013

TEATR PORYWACZE CIAŁ

TEATR USTA USTA REPUBLIKA

JANUSZ STOLARSKI

LUDOMIR FRANCZAK

 
 

Teatr Porywacze Ciał należy według zgodnego głosu krytyki i środowiska teatralnego do jednej z najważniejszych niezależnych grup teatralnych w Polsce. Powstał w 1992 roku, wymyślony i założony przez Katarzynę Pawłowską i Macieja Adamczyka. W swoich autorskich spektaklach twórcy mierzą się z mitami pop kultury, kpią z nich, przedrzeźniają je, a jednocześnie pokazują jak dalece są przez nie ukształtowani. Z dużą swobodą poruszają się we współczesnej przestrzeni kulturowej, cytują, komentują, przetwarzają obrazy i wątki zaczerpnięte z innych dziedzin sztuki. Zespół od początku działalności podjął próbę czytania nowej rzeczywistości, a jego sposób funkcjonowania jest rezultatem świadomej decyzji o programowo indywidualnym, nie powtarzającym znanych wzorów charakterze twórczości. Teatr wykorzystuje możliwości poetyki teatru alternatywnego, nie podkreśla jednak swojego alternatywnego rodowodu. Porywacze Ciał tropią „mitologie codzienne", które wytworzyło i wciąż na nowo tworzy współczesne społeczeństwo konsumpcyjne. Swoimi przedstawieniami dają wyraz istnienia kultury karnawałowej, którą cechuje pluralizm przekonań, stylów życia, form zachowań i zarazem zachwianie uniwersalnych wartości. Pokazują człowieka współczesnego, którego tworzą zdegradowane mity i popęd, człowieka, którym sterują schematy zachowań, człowieka o zachwianej tożsamości. Teatr Porywacze Ciał czerpie inwencję z ideologicznego dziedzictwa sztuki pop artu. Uaktualnia jedynie zbiór fetyszy - symboli, które wykorzystuje w spektaklach, stosując tę samą, właściwą pop artowi, strategię ich kompromitacji: ironiczną i groteskową, ale zawsze z ludzką twarzą.

Partytury rzeczywistości

Partytura (rzeczownik, rodzaj żeński) - Zapis utworu wokalnego, wokalno - instrumentalnego lub instrumentalnego, przeznaczonego dla dwóch lub więcej wykonawców, w postaci zestawienia poszczególnych partii według określonego porządku, z zachowaniem relacji wertykalnych.
Rzeczywistość (rzeczownik, rodzaj żeński) - wszystko co istnieje obiektywnie, świat realny, byty zarówno obserwowalne jak i pojęciowe.

Partytury rzeczywistości (nazwa handlowa) - 24 autorski spektakl Teatru Porywacze Ciał w reżyserii i wykonaniu Katarzyny Pawłowskiej i Macieja Adamczyka.
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 26.04.2013

 

 

 
 

O TEATRZE

Poznański teatr Usta Usta Republika powstał w 2000 r., kiedy miała miejsce pierwsza premiera teatru p.t. "A.". Do chwili obecnej powstały następujące spektakle:
2002 – "Cadillac"
2004 – "Ambrozy", "Driver"
2005 – "Alicja 0700"
2006 – "Ambasada"
2007 – "777"
2008 – "Radioaktywni", "System"
2009 – "Aleksandria"
2010 – "Stream"
2011 - "Egzamin", "Glosolalia", "Ukryte"
2012 - "Luminaria",
2013 - "Cykl"

Prawie każdy z projektów to eksperyment związany z sytuacją oraz przestrzenią działania teatralnego. „Driver" to pierwszy polski car-play, zainscenizowana dla czterech widzów kameralna podróż starym, amerykańskim krążownikiem szos, który w późnych godzinach nocnych przemierza różne punkty miasta, będącego scenerią opowiadanej historii. „Alicja 0-700" to z kolei pierwszy polski spektakl interaktywny zrealizowany w sieci telefonicznej, w którym widz - słuchacz poprzez wciskanie cyfr z klawiatury telefonu decyduje, jak potoczą się dzieje tytułowej bohaterki. „Ambasada" ma swój początek na stronie internetowej. Widzowie ubiegający się o azyl w ambasadzie zmuszeni są do wypełnienia zamieszczonego tam wniosku o prawo do stałego pobytu.

UCZTA

Czy odczuwasz czasami głód, którego nie potrafisz zaspokoić?
Marzenie, niemożliwe do spełnienia?
Pragnienie do ugaszenia?
Wstręt do przełamania?
Ból do ukojenia?
Smak do odkrycia?
Porzuć dotychczasową dietę i przyjdź na Ucztę.
Nie może cię na niej zabraknąć.
Teatr Usta Usta Republika zaprasza.

SCENARIUSZ: Ewa Kaczmarek, Łukasz Pawłowski, Wojciech Wiński
REŻYSERIA: Wojciech Wiński
KOSTIUMY: Idalia Mantas
MUZYKA: Adam Brzozowski
ŚWIATŁO I DŹWIĘK: Krzysztof Blok
AKTORZY: Ewa Kaczmarek, Roman Andrzejewski, Łukasz Pawłowski, Wojciech Wiński, Przemysław Zbroszczyk, Dominik Złotkowski
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 14.06.2013 

 
 

Janusz Stolarski jest niezależnym artystą teatralnym, absolwentem PWST w Krakowie, od ponad 20 lat związanym z Poznaniem. Przez wiele lat był zatrudniony w Teatrze Polskim w Poznaniu, pracował również w tak renomowanych miejscach jak Drugie Studio Wrocławskie, Stary Teatr w Krakowie, Teatr STU w Krakowie, czy Teatr Studio w Warszawie.
Jednak Janusz Stolarski jest przede wszystkim wybitnym twórcą monodramów, które były wielokrotnie prezentowane i nagradzane na międzynarodowych festiwalach teatralnych od Ameryki Płn, przez Europę po Azję. Oprócz licznych Grand Prix, jego spektakle często otrzymują nagrody za poszukiwania artystyczne, za oryginalne i twórcze wykorzystanie nowych mediów, za tworzenie własnego języka teatru.
Mimo, że premiera zaplanowana jest na początek października, jego najnowszy spektakl „Hiob, mój przyjaciel" otrzymał już zaproszenie na dwa międzynarodowe festiwale teatralne Armmono w Erewaniu (Armenia) i Monobaltija w Kownie (Litwa). Jest to wynik renomy jaką cieszą się wszystkie dotychczasowe prace Stolarskiego.Od 2008 sprawuje opiekę artystyczną nad Teatrem -21, a od 2011 na grupą teatralną +50 (Stowarzyszenie Jarocin XXI).

Hiob, moj przyjaciel

W ziemi Uc żył niegdyś mąż o imieniu Ijob; a był to mąż prawdomówny, nienaganny i stroniący od złego, sprawiedliwy i bogobojny... Zobaczył to szatan i pozazdrościł.
Jaką pozycję w kosmosie zajmuje człowiek? Czy jest istotą wyjątkową, częścią Wielkiego Planu, czy anomalią ewolucji? Jaką szansę ma w konfrontacji ze swym stwórcą – Bogiem/Naturą – jest Jego/Jej wybrańcem, czy igraszką? Czy miarą wartości człowieka jest determinacją, z jaką staje po stronie swego człowieczeństwa, wiary w samego siebie, w wartości, które wyznaje, we własną NIEWINNOŚĆ?
Czy twórcom spektaklu „Hiob, mój przyjaciel" uda się znaleźć odpowiedzi na te pytania? Czy odpowiedzi na nie istnieją?
Kolejny monodram Janusza Stolarskiego – niezależnego artysty teatral¬nego, którego spektakle były wielokrotnie prezentowane i nagradzane na międzynarodowych festiwalach teatralnych od Ameryki Płn, przez Europę po Azję.

SCENARIUSZ: Renata Stolarska, Janusz Stolarski
NA PODSTAWIE: „Biblii Gdańskiej" oraz „Ijowa" Micha Josefa Bin Goriona
TŁUMACZENIE: Zbigniew Jaśkiewicz
REŻYSERIA: Janusz Stolarski
VIDEO: Tomasz Jarosz
MUZYKA: Patryk Lichota
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 4.10.2013

 
 

Ludomir Fraczak - artysta-plastyk, performer. Absolwent Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dotychczas pracował w Młodzieżowym Centrum Kultury w Słupsku. Założyciel tamtejszej Galerii Interdyscyplinarnej. Współpracował z m.in. z: Słupskim Ośrodkiem Kultury, Ośrodkiem Teatralnym RONDO w Słupsku, Galerią El w Elblągu, KUB Gllerie w Lipsku, KKI Flensburg, Mao Gallery Cartaxo (Portugalia), Ośrodkiem Teatralnym Kana w Szczecinie. Kurator ponad 20 wystaw w Polsce (Galeria Interdyscyplinarna w Słupsku) i za granicą (Niemcy, Portugalia). Wspólnie z Marcinem Dymiterem twórca i organizator festiwalu mikro_makro. Kurator międzynarodowych plenerów artystycznych, twórca i organizator akcji Miejsce Wolne od Przemocy, współtwórca projektów interdyscyplinarnych (m.in. „Ruchomy pamiętnik”, „Schron”, „Ostatni Człowiek na Ziemi”. Dwukrotny stypendysta Bornholms Hojskole w Danii (malarstwo, grafika, teatr). Stypendysta Fundacji Wyszehradzkiej (warsztaty SHARE w Budapeszcie 2007, rezydencja w galerii IMPEX, Budapeszt 2008). Artysta działający na pograniczu mediów i dyscyplin. Stypendysta Prezydenta Miasta Słupska (2009), oraz trzykrotnie Marszałka Województwa Pomorskiego (2008, 2010, 2011). W roku 2010 otrzymał Nagrodę III stopnia Prezydenta Miasta Słupska za aktywne działania kulturalne i organizację projektów teatralnych i artystycznych w skali krajowej i międzynarodowej. Nominowany do tytułu KULTURYSTA ROKU 2013, tytułu nadawanego przez dziennikarzy radiowej Trójki.

Odzyskane 

Spektakl teatralny, który jednocześnie powstaje w formie instalacji wizualno-dźwiękowej. Narracja oparta jest o życiorysy obywateli niemieckich, których w 1946r. zastała nowa władza na terenach tzw. "ziem odzyskanych". Proste historie ludzi w różnym wieku – życie zawarte w kilku linijkach, które trzeba dopełnić detalem – fotografiami przodków (znalezionymi na pchlim targu), osobistymi przedmiotami (które tak na prawdę należą do kogoś innego i niosą ze sobą swoją własną historię), próbą dotarcia do samych ludzi, czy miejsc w których byli. Zatrzymany moment rzeczywistości. Rytuał powrotu – chodzenia czyimiś śladami z jednoczesną świadomością tego, że robi się to tu i teraz. Historie dopowiedziane, zawieszone w swoistym bezczasie, rozwijające się przed oczami, czasem przeplatające, czasem wręcz wykluczające się na wzajem. Opowiedziane głosami z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, obrazem, dźwiękiem i zapachem. Próba zamknięcia umownej przestrzeni teatralnej w małą społeczność połączoną wspólną historią.

Spektakl teatralny jest kulminacją projektu „Odzyskane", który pojawił się w formie wystawy w Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu, książki artystycznej, oraz akcji miejskiej na trasie trójmiejskiej SKM, wyprodukowanej przez Muzeum Emigracji z Gdyni.
Powstałe historie, których podstawą są życiorysy niemieckie, kreślą obraz pełen nostalgii i niepokoju. W trakcie spektaklu pojawiają się one w losowej kolejności, by w kulminacyjnym momencie przekształcić się w chór głosów, któremu towarzyszą mechaniczne ptaki, oraz wydające dźwięk huby. Przedziwna oranżeria, odkrywająca przed widzem ukryty świat – równoległą rzeczywistość, w której wszystko wydaje się być możliwe.
Przedstawienie jest audio-wizualną instalacją, budowaną na oczach widzów przez aktora/reżysera, którego rola ogranicza się do obsługi technicznej puszczonej w ruch machiny.Więcej o projekcie: odzyskane.blogspot.com

SCENARIUSZ, REZYSERIA, SCENOGRAFIA: Ludomir Franczak
MUZYKA: Marcin Dymiter
KOSTIUM: Magdalena Franczak
GŁOSÓW UŻYCZYLI: Irena Jun, Andrzej Golejewski, Stefan Filipowicz, Mateusz Nowak, Dorota Lesiak, Katarzyna Duma, Magdalena Franczak, Wiktoria Wrzyszcz, Emil Franczak, syntezator mowy
PRODUKCJA: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
PREMIERA: 8.11.2013